Мадонна Луиза Чикконе Мичиган мужийн Гурон нуурын эрэгт байдаг жижигхэн хотод төрсөн. Америкийн дуу бичлэгийн компаниас гаргасан мэдээлэлд түүний цомог  борлуултаараа  ХХ зууны сүүлийн хориод жилд байнга тэргүүлж Гиннесийн дээд амжилтын номонд бичигджээ. ХХI зууны эхний арван жилд Мадонна дэлхийн хамгийн алдартай 25 эмэгтэйн, хамгийн баян 100-н эмэгтэйн нэрсийн жагсаалтанд орсон байна. Тэрбээр кино зохиол бичиж, найруулагч, продюсерээр ажиллан, дэлхийг тойрсон аялан тоглолт хийсээр ирэв. Өнгөрсөн наймдугаар сард 55 нас хүрсэн түүнтэй “Interview Magazine” сэтгүүлийн сурвалжлагч ярилцжээ.

-Өөрийн чинь  зураг  “Interview Magazine” сэтгүүлийн  гадна хавтасны нүүрэнд арваад удаа гарсан байх юм. Уг нь манай сэтгүүл нэг хүний зургийг ингэж олон удаа гаргадаггүй юмсан. Тэгээд бүр ярилцлагатайгаа шүү.  Мадоннаг хэвлэлийнхнээс зайгаа барьдаг гэдгийг сонссон болохоор л сонирхсон хэрэг?

-Тийм үү.  Бараг 30-аад жилийн өмнө байх. Танай сэтгүүлийн редактор Гленн  О’ Брайантай  анх ярилцсанаа  санаж байна.  Тэгэхэд Багамын арлуудаас ирээд удаагүй байсан болохоор наранд гандаж их борлосон байсан.  Бас үсээ хүрэн өнгөөр будуулчихсан  байсан. Гленн  намайг анх хараад африк гаралтай  байх гэж бодож байснаа нуугаагүй. Би түүний алдааг залруулж,  удам судрынхаа намтар түүхийг ярьж,  франц канад, итали америк цус холилдсон хүн гэдгээ хэлээд л... Бид хоёр илэн далангүй сайхан ярилцаж байсан нь өчигдөрхөн болсон юм шиг л тод  санагдаж байна. Тэр ярилцлага л намайг танай сэтгүүлийн “байнгын зочин” болгоход хүргэсэн байж магадгүй. Би хэвлэлийнхэнд сайн ханддаг шүү дээ. Тэднээс зайгаа барих гэж хичээдэггүй.  Ний нуугүй үнэнийг хэлэхэд, ялангуяа  олны танил хараахан болж амжаагүй хүн бол  тэдэнтэй болгоомжтой байхад гэмгүй л дээ. Гэхдээ завтай үедээ сурвалжлагч нартай уулздаг.

-Уучлаарай, өөрийг чинь шууд чи гэж  дуудчихая болох уу. Өнөөдрийг хүртэл чамтай хамтран ажиллаж ирсэн  нийтлэгч Лиз Розенберг имижтэй холбоотой асуулт тавьсны хэрэггүй. Мадонна имиж гэсэн үгийг үзэн яддаг гэж анхааруулсан. Яагаад энэ үг дургүйг чинь хүргэж орхив?

-Болно. Би ч гэсэн та, хатагтай гэж дандаа хэлэхэд дургүй. Ямар албан ёсны үйл явдалд оролцож байгаа биш. Аан тийм имиж гэсэн үгний талаар асуусан. Хүн бүр л өөртөө тохирсон дүр төрхтэй байдаг. Түүгээрээ нэг нэгнээсээ ялгардаг биз дээ. Шоу бизнесийнхэн ч гэсэн ялгаагүй. Бие биенээсээ ялгагдах содон зүйлгүй бол хэн тэднийг сонирхох вэ. Ийм болохоор имиж гэх мэтийн хэрэггүй үг асуухад хариулах сонирхолгүй байдаг.

-Нэг ярилцлагандаа амьдралд утга учиргүй гэж санагдсан юм бүхэн миний анхаарлыг татдаг гэж хэлсэн байсан. Үүнийгээ жаахан тодоруулахгүй юү?

-Амьдрал хатуу ширүүн, уйтгартай, заримдаа утга учиргүй санагдах үе байдаг. Ийм үед би хөгжилтэй өөдрөг хүн шиг харагдахыг хичээдэг. Амьдралын уйтгар гунигтай юм бүхэн бидэнд сургамж болдог. Тийм болохоор юуны өмнө жаргалтай байж сурах хэрэгтэй юм шигээ. Чадвартай байна гэдэг бол амьдралаас өгсөн хамгийн том бэлэг юм. Хэчнээн хүссэн ч чадваргүй бол юунд ч хүрч чадахгүй. Миний бодлоор бол мартвал зохих юмаа мартах, хэн нэгэнд гомдож өс санахгүй байх гээд  энгийн юмнаас чадвар эхэлдэг.

-Хэн нэгэнд өс санах үе гарч байв уу?

-Амьдралд минь аймшгийн кинонд гардаг шиг  явдал тохиолдож  байсан. Тэр бүгдийг санаад хонзогнож суух зав гарсангүй.  Миний анхны нөхөр Шон Пенн бид хоёрын амьдрал байна. Түүнд нүдээ хөхөртөл, ясаа хугартал зодуулчихаад  явж байсан мөртлөө Пеннийг насан туршдаа үзэн ядаж чадаагүй. “True Blue”гэсэн гурав дахь цомгоо Шон Пеннд зориулан гаргаж байлаа. Төрсөн ах маань мөнгө олохын тулд ном бичсэн. Тэр номонд бичсэн зүйлийн тухай сонсоод бөөлжис цутгамаар худал зүйл байсан. Тэглээ гээд яалтай ч билээ. Дүлий хүн шиг  дуугүй л өнгөрсөн.

-Бага насны амьдралынхаа тухай  ярих дургүй гэдгийг чинь мэднэ?

-Дургүйдээ ч биш юмаа.  Хүнд эргэн санахад сэтгэл өвддөг дурсамж гэж байдаг.  Үүнтэй холбоотой юм.Би ээждээ их хайртай хүүхэд байсан. Таван настайдаа ээжээсээ өнчрөн хоцорсон.  Ээжийн минь үхэл надад их хүнд туссан. Тэгээд ч тэр үү, нэг үе аавыгаа үхчихвий гэж үргэлж айдаг байж билээ.  Яагаад ч юм бэ бага нас гэхээр ээж минь санагддаг. Би эцэг эхээсээ ах дүү олуулаа. Манай гэрийн үйлчлэгч байсан хүн хожим нь бидний хойт эх болж, эцэг нэгтэй хоёр дүүг минь төрүүлж өсгөсөн. Түүнтэй сайхан харилцаатай байгаагүй ч муу хүн байсан гэж хэлж чадахгүй. Юутай ч түүнээс арвич хямгач, мөнгөнд үрэлгэн бус хандах занг сурсан.  Уг нь аав минь намайг хуульч юм уу эсвэл эмч болгох хүсэлтэй байлаа.  Харин би түүний санас­наар бол­сон­гүй.  Сур¬гууль дээ¬рээ богино өмдтэй очоод дуулж бүжиглэж олны, тэр дундаа аавынхаа дургүйг хүргээд л. Эцэст нь  түүний зөвшөөрөлгүй төрсөн гэрээ орхиж явсан.

-Тухайн үед дуучин биш бүжигчин болохыг хүсэж байсан биз дээ?

-Хүсэл гэхээсээ илүү “өөрийгөө олох” эрэл минь  бүжгээс эхэлсэн юм. “Хог шаар ба цэцэн ухаан”гэсэн кинонд нэг сохор профессор гардаг даа.  Тэр дүрийг би  миний балетын багш Кристофер Флинны амьдралаас санаа авч  бичсэн юм.  Кристофер  бусдаас онцгой авьяастай хүн гэдгийг минь надад ойлгуулж өгсөн анхны хүн. Намайг Нью-Йорк явж мөрөөдлөө биелүүлэхэд минь тусалсан. Харамсалтай нь, тэр гей байсан, тэгээд дархлал хомсдлын хам шинж өвчнөөр өвдөж , эцэстээ сохорч үхсэн.  Дуурь, урлаг,уран зохиол сонирхдог  маш өргөн мэдлэгтэй хүн байсан. Түүнийг дагаж яваад цэнхэрүүдийн клубт анх орж үзснээ санаж байна. Мэдээж,эвгүй байсан. Тэгэхэд Нью-Йоркт  ДОХ тахал шиг л тарчихсан үе байлаа. Эргэн тойрон харагдах сайхан эрчүүд гей гэхээр нэг л дасч өгдөггүй байв.  Хүмүүс энэ цаг үеийн тухай ярих дургүй. Харин би киногоороо тэр хэцүү цаг үеийг сануулсан.

-Ийм хүн чиний амьдралд их том нөлөө үзүүлсэн гэхэд сонин байна шүү.

-Хэрэв тэр байгаагүй бол би өдийд Мичиганд л байх байсан биз. Манай сургуулийн оросын түүх заадаг байсан багш  Мэрилин Феллоузтай би нэрд гарсан хойноо зориуд очиж уулзсан. Тэр анхандаа намайг танихгүй байсан. “Та намайг бусад хүүхдээс өөр гэж хэлдэг, дандаа магтдаг байснаа санахгүй байна уу” гэж асуухад тэр “Ээ бурхан минь” гэж уулга алдаад тэврээд авсан.  Би уян зөөлөн хүн биш шүү дээ. Тэгэхэд өөрийн эрхгүй сэтгэл хөдөлж билээ.  Тэр хоёр  “сахиусан тэнгэр” надад өөртөө итгэх итгэлийг бий болгож  мөрөөдөлдөө хүрэх замыг нээж өгсөн.

-Нью-Йоркт очоод бэрхшээлтэй тулгарахдаа энэ хоёр хүнээ дурсаж байв уу?

-Үгүй. Өлсөж яваа хүн юун бусдыг бодохтой манатай.  Тэгэхэд анх удаа хүн яагаад хоолны хаягдал хог дээрээс түүж иддэгийг ойлгож билээ. Аз болоход арай хоолны хаягдал түүж идээгүй. Би Нью-Йоркт бүжгийн студи байгуулах мөрөөдөл тээж ирсэн. Тэр үед би 18 нас ч хүрээгүй байсан. Гуалиг, хөнгөн шингэн. Кристоферийн зуучлан  нэрд гарсан бүжиг дэглээч  Перл Лангтай танилцан хамтран ажилладаг болсон.  Ланг намайг гайхалтай бүжигчин болно. Хөгжмийн сонсгол сайтай, хөдөлгөөний эвсэлтэй гээд л магтдагсан.  Гэхдээ нэг удаа олон хоног олигтой юм идээгүй байсан болохоор золтой ухаан алдаж уначихсангүй. Олдог мөнгө минь байрны хөлс төлөхөөс хэтэрдэггүй байв. Тэгээд Ланг намайг оройн цагаар “Русский самовар” зоогийн газрын өлгүүрчнээр оруулснаар давхар ажил хийж хоолны мөнгөтэйгээ залгасан. Нью-Йоркийн амьдралын өртөг өндөр ш дээ. Бас нэг рок хамтлагт ажилладаг байсан найз маань намайг бөмбөрчнөөр авсан. Бөмбөр тоглож байтал тэндхийн дуучин нэг удаа ажилдаа ирсэнгүй. Би оронд нь дуулая гэсэн чинь найз залуу маань”Чи солиоров уу” гэж асуусан хэдий ч оролдоод үз гэсэн.  Энэ үеэс цаашаа явсан даа.

-Тэр үед “Sire Records”-ыг үндэслэгч  Сеймур Стейнтэй танилцсан уу?

-Тэгэлгүй яахав. Тэр эмнэлэгт хэвтэж байхдаа миний бичлэгийг сонсон, намайг дуудан уулзаж, гэрээ байгуулсан.  Амжилт олно гэдэгт минь итгэж, шоубизнесийн ертөнцөд  хөл тавихад тусалсан хүн.  Хэн нэгэнд ачийг нь мартаж болохгүй хүн гэж байда гдаа. Миний хувьд Сеймур Стейн тийм л хүн. Түүнтэй учируулсан  хувь тавиландаа баярлаж явдаг. Одоо ч гэсэн хааяа тэднийд очдог. Дүрсгүй хүүхэд шиг гялалзсан нүдтэй хэвээрээ л байдаг.  Гайхалтай хүн. Урлагийн бүтээлийн сайхан цуглуулгатай. Харин хөгжмийн бизнесээ орхисон байналээ.

-“Мадонна  цахилгаан цахилж байгаа юм шиг намайг гайхуулсан. Түүний хүсэл зориг нь яг авьяастайгаа адил маш их хүчтэй юм байна гэдгийг ойлгосон” гэж  Сеймур Стейн хэлсэн байдаг.  Би ч үүнтэй санал нэг явж ирсэн?

-Хүн дүрэлзэж асаж явахгүй л бол амьдралд амархан нурмайна шүү дээ.  Тэр тусмаа миний  залуудаа туулсан бүхэн тийм ч баярлахаар  биш амьдрал. Гэхдээ тэрнийг давж гарч чадсандаа өөрөөрөө бахархдаг. Чиний дуулсан дууг хэн нэгэн сонсохыг хүсэж байна гэдэг бахархалтай хэрэг биш үү. Харин ийм байдалд хүрэн хүртэл мөн түвэгтэй зам туулах болсныг үгүйсгэх аргагүй.

-Одоо ч дуу хөгжим олон нийтийн сайт шиг болж дээ. Хэн дуртай нь сайт руу ороод хөгжмийн ямар ч бүтээлийг сонсож болно, бас татаж авч хуулж болно тийм үү?

-Тиймээ.  Энэ ч бас муугүй шүү. Хүмүүс дуртай хөгжмөө хүссэн үедээ сонсож л байг . Жишээ нь, намайг шүтэн бишрэгчдийн клуб байдаг гэж сонссон.
Тэд  миний дууг татаж авч сонсдог зарим цомгийг минь онлайн-аас худалдаж авдаг  гэсэн.
Миний сайт руу ч чөлөөтэй нэвтэрч, санал бодлоо хэлж болно шүү дээ. Өөрөөр хэлбэл, интернэтийн сүлжээний ачаар бид чөлөөтэй холбогдож бай­на гэсэн үг.

-Яг одоо ямар төлөв­лөгөөтэй байна?

-Охинтойгоо нийлж дахиад шинэ хувцасны загвар гаргана. Миний  Лурдес авьяастай охин шүү. Нэг киноны продюсерээр ажиллах болов уу. Аялан тоглолт, шинэ цомог гаргах  байх. Энэ бол зөвхөн бодол. Нарийн төлөвлөгөөнд дургүй.  Хийхээр шийдвэл ажилдаа шууд дайрч ордог. Одоо ингээд хоёулаа болих уу. Арай л их ярьчих шиг боллоо.

www.bolod.mn