...Дотоожийг тайлаад Петя Ольгагийн гурвалжин хэлбэрт vст умдагийг харахуйд тэр нь дур тачаалын шингэнээр аль хэдийн дуvрч, бэлгийн уруул нь хэд дахин памбайж хөөсөн байх агаад Ольгагийн бvх бие байж ядсанаас чичирхийлж байв. Петр орон дээрээ гараараа тулж байгаад Ольгагийн дээр хэвтэж тvvн рvv эрхтэнээ оруулах гэсэн боловч байгаа олсонгvй. Тvvний нvдэнд сандарч зовсон байдал илрэхэд Ольга юу ч хэлэлгvй тvvний эрхтэнийг гараараа барьж байгаад зөв чиглэлд нь зөөлхөн чиглvvлж өгөв...

Тэнд тvvний эрдэм шинжилгээний ажлыг удирдагч багш амьдрах бөгөөд тэрээр тун залуухан, зургаан сарын өмнө шинжлэх ухааны докторын зэрэг хамгаалсан хорин тавхан настай бvсгvй билээ. Гэвч тэрээр ямагт Петрт арван жилмйн сурагч шиг хандана, харин өәрөө аргагvй л шинжлэх ухааны академиин жинхэнэ гишvvн шиг биеэ авч явна. Энэ нь Петрийн дургvйг хичнээн хvргэдгииг дурсаад ч хэрэггvй. Тэр тусмаа залуу тэр эмэгтэйг бодвол өөрийн судлаж буй зvйлээ зарим талаар харин ч илvv мэддэг билээ. Тиймээс багштайгаа уулзах бvрийд тvvний хувьд хичнээн хэцvv, тааламжгvй байх аж. Петр ч тvvнийг удирдагчаа гэж хvлээж авдаггvй тул зөвлөгөө зааврыг нь айхтар тоож сонсох хэрэггvй гэж vзээд харин ч өөрөө хийж буй бvтээлийнхээ цэг, таслал бvрийг нягтлан шалгадаг билээ. Бvсгvйн хувьд өөрийгөө жинхэнэ мэргэжилтэн, харин Петрийн амны салиа нь арилаагvй жулдрай хэмээн vзэж юм л бол өө сэв гаргаж ирэхийг хичээн, ямагт сануулга, зааварчилгаа өгөн тvvнийг дэндvv өөртөө бардам байна хэмээн шvvмжлнэ. Нөхцөл байдал ийм байхад Петрийн энэ өдрийн уулзалт ч мөн ямар ч vр ашиггvй хийгээд бас л таагvй сэтгэгдэл төрvvлэх нь дэмжиггvй байлаа. Ольга Степановнагийн орцонд дөхөж очоод Петр ахин нэг тәмхи татаад араас нь бохь зажлангаа хатаж амжсан цамцаа засаад дотогшоо орлоо.
Хонх дараад Петр өөртөө ахин өгvvлбэрийн бvтэц мэт жижиг сажиг зvйлээс болж удирдагч багштайгаа муудалцахгvй гэсэн ам өгөв. Тавдахь удаагаа хонх цохисны дараа хаалга нэг юм онгойход Петр автоматаар мэндлэхчээн болоод шууд ороод явчихлаа. Дээш хараад тэрбээр юу харснаа шууд ойлгосонгvй Ольга Степановна усанд орсон бололтой хөх, өгзөг хоёроо дөнгөж далдлан биеэ алчуураар ороосон байх бөгөөд vс нь нойтон, мөр, хөлийг нь даган ус урсаж байлаа. Ийм байдалтай байгаадаа уучлал гуйгаад Ольга Стелановна Петрийг орж суухыг уриад өөрөө угаалгынхаа өрөө рvv гvйгээд орчихлоо. Өрөөнд ороод хэвшил болсноороо комльютерийн ард суухдаа Петрийн толгойд биеэ алчуураар ороосон дипломын удирдагч нь зогеож буй дvр зураг салж өгөхгvй vзэгдэн, урьд өмнө хэзээ ч эмэгтэй хvн талаас нь харж байгаагvйгээ ойлгов. Төдөлгvй бvсгvй тvvний дэргэд халаатаа нөмрөн ирж суугаад судалгааны ажлын талаар анхааруулга өгч эхлэхэд ч энэ бодол сарнихгvй л байв. Петр юу ч сонсохгvй байв. Тэрбээр удирдагч багшийнхаа хөлнөөс толгой хvртэл харахдаа тэгж айхтар зохицсон гоолиг бие хааг ойрын vед хараагvйгээ санаж суув.
-Чи чинь өнөөдөр яачихаа вэ? хэмээн Ольга Степановна хэлэв. Энэ vгийг сонсуут л Петр бодит байдалдаа эргэн ирж ажлынхаа талаар ярьж гарав. Хагас цаг шахам судалгааны, шинжилгээний талаар халуухан хэлэлцэж ярилцахад тvрvvний хийсвэр бодол оюутан хөвгvvний толгойноос бараг гараад байтал гэнэт нvдний харц бvсгvйн өмссөн халаатны энгэрт очоод зог тусчихав. Энэ vед Ольга Степановна эрvvгээ гараараа тулснаас халаатны зvvн тал нугаларч, Петрийн нvдэнд удирдагч багшийнх нь зvvн хөх харагдсан бегөөд өер тийш харахыг хичээсэн боловч ямар нэг далдын хvч тvvнд ийм боломж олгосонгvй. Тэрбээр илбэдvvлсэн мэт тэрхvv бурханлиг орчил руу ширтэж, амьсгалах тоолонд нь хөх нь дээш доош хөдөлж, ягаахан товчоороо халаатанд шvргэж буйг ажиглаж байлаа. Терсөн эмэгтэйн хөх ийм том, бас сэргэр, хэлбэрээ алдаагvй байдаг гэж бодож явсангvй. Ийм байдлаар хэдий хэр хугацаанд тэр суух байсныг чөтгөр л мэдэх байх. Тэгтэл гэнәт тэр Ольга Степановна өөрийг нь айхтар ширтээд байгааг мэдэрлээ.
-Бурхан минь, мэдчихэж гэсән бодол толгойд нь эргэлдэв..
-Яах вэ?
-Намайг хаашаа харж байгааг тэрээр мэдэхгvй байхын аргагvй шvv дээ.
-Гэвч тэр яагаад дуугvй суугаад байна? Яагаад халаатаа засахгvй байна хэмээн тэр гэрлийн хурдаар дотоод сэтгэлтэйгээ ярилцаж байх ахуйд тээр доор ямар нэг дулаан урсгал оргилон ирж, улмаар дээшээ огших тусам харцаа өер тийш болгох ямар ч хvч чадал vлдсэнгvй.
Петрийн хамаг бие лугшиж бадайран хөшчих мэт болоход гэнэт тvvний гарт ямар нэгэн зvйл шvргэхийг мэдрэв. Петр цочиж ширээ рvv хартал Ольга Степановнагийн урт нарийхан хуруунууд тvvний алгыг атгасан байхыг олж харлаа. Авсанд буй мэт нам чимээгvйн дунд гэнэт сандал хяхарч дуугарах сонстож, Петрийн гараас барьсан Ольга Степановна Петр рvv ойртон суухад тэдний нvvр царай хоёр сантиметрийн зайд ирэхэд удирдагч багш урагшаа тvхийж толгойгоо гудайлгаад Петрийн уруулд уруулаа дөнгөж шvргvvлэх шахам зөөлөн vнсэв. Петр цахилгаан гvйдэлд цохиулсан мэт айхтар хvчтэй цочив.
-Юу болоо вэ, Петя? Чамайг урьд нь огт vнсэж байгаагvй гэж vv? хэмээн Ольга Степановна асуугаад тvvний гарыг өөр рvvгээ татаад нөгөө гараараа Петягийн хацрыг илбэв.
-Ольга Степанов- хэмээн Петр арай хийн дуугараад,
-Та чинь юу хийгээд байгаа юм бэ? гэв.
-Харин чи юу гэж бодож байна? хэмээн тэр инээмсэглэн байж хариулаад,
-Чи vvнийг хvсч байсан биз дээ? Чи манайд ирэхдээ, бас сая миний хөх рvv яаж харж байхыг чинь би харсан.
-Гэхдээ Ольга Степановна, танай нөхөр, бас хvvхэд... хэмээн Петр тvгдчин байж хэлэв.
-Нөхөр, хvvхоёр зуслан дээр байгаа. Тэгсэн ч нөхөр маань надтай унтахаа болиод хоёр жил болж байна хэмээн бvсгvй хатуухан хэлэв.
-Чи vvнийг хvсч байгаа биз дээ? Нададч бас энэ одоо хэрэгтэй байна. Өөрөөр хэлбэл надад чи хэрэгтэй байна, Петя. Би чамд таалагддаг биз дээ?
Ингэж хэлээд Ольга Степановна халаатаа тайлан эхлээд мөрөө гарган дараа нь ягаахан товчтой сэргэр том хөх нь Петрийн өмнө бvтнээрээ гараад ирэвэй. Ольга Петрийн хацрыг зөөлхөн илэв. "Бусад хvмvvстэй ихэнхдээ тохиоллдог тэр л зvйл" өөрт нь одоо л нэг юм тохиолдох гэж буйг Петр ойлгов. Тэрбээр багшийнхаа гарыг нvvрнээсээ зөөлөн аваад тvvний сандлыг өөр рvvгээ улам ойртуулан аяар-хан дөхөж бvсгvйн энхрийхэн ягаахан уруулыг нь эхлээд зөөлхөн шvргэх төдий vнсээд дараа нь зориг орж уруулаараа vмхэн авахад Ольга тvvнтэй хариу vнсэлцэв. Төдөлгvй таван хором хэртэй тэд ихэд тачаангуйгаар озолцон vнсэлцэв.
Ямартай ч зориг орсон Петр тvvний сайхан хөхийг алгаараа дарж аваад дураараа базлан, vе vе vнсэн, ягаахан товчийг нь хэлээрээ ирвэгнvvлэхvйд Ольгагийн амьсгаа улам бvр дээрдэн байлаа. Петрийг өгзөгнөөс нь барьж авахыг оролдтол Ольга болиулж тvvний гараас бариад "Тэнд илvv тухтай байх болов уу" гээд тvvнийг унтлагынхаа өрөөнд аваачлаа. Орон дээр дөхөж очоод Ольга халаатаа авч шидэн дан дотоожтоигоо vлдээд Петрийн хувцсыг нэг нэгээр нь тайлахдаа тvvний биеийг бараг л vлдээлгvй vнсэх шиг болов. Петр ганц дотоожтоигоо vлдмэщ Ольга орон дээр дээшээ харж хэвтээд залууг хуруугаараа дохин дуудлаа. Петр ч удаан хvлээсэнгvй дотоожоо тайлж хаяад орон дээр дөхөж очоод бие нь халуу шатаж буй бvсгvйн дэргэд хэвтлээ. Ингээд тэрбээр хурууных нь vзvvрээс авахуулаад толгойны орой хvртэл зөөлхөн vнсэлтээр хучиж, дотоожны дор байх бал бурмын ягаахан орон руу дотоожийг ярж байгаад хэлээ зөөлхөн шургуулах vест Ольга байдгаараа хотойж нэгэнтээ сvрхий дуу алдаад бие нь тавирав. Төдөлгvй хором ч өнгөрөөгvй байхад Петягийн энхрийлэлд тvvний биеэр ахин хуял тачаалын гvйдэл гvйж, духанд нь хөлс бурзайгаад, нvдэнд нь байж ядсаны шинж илэрнэ.
-Намайг эзэмдээч дээ. Бvх зvйлийг тун удаанаар хийж, над руу аль болох гvн орж, аль болох удаан байгаарай, чамаас гуйя хэмээн Ольга тачаадан шивнэв.
Петр vзэсгэлэнт удирдагчийнхаа дотоожийг зөөлхөн тайлахад цаадах нь тvvнд туслахаар ташаагаа тун ч гоёмсогоор өргөхөд Петр харсан зvйлээсээ болж золтой л дур тавьчихсангvй. Дотоожийг тайлаад Петя Ольгагийн гурвалжин хэлбэрт vст умдагийг харахуйд тэр нь дур тачаалын шингэнээр аль хэдийн дуvрч, бэлгийн уруул нь хэд дахин памбайж хөөсөн байх агаад Ольгагийн бvх бие байж ядсанаас чичирхийлж байв. Петр орон дээрээ гараараа тулж байгаад Ольгагийн дээр хэвтэж тvvн рvv эрхтэнээ оруулах гэсэн боловч байгаа олсонгvй. Тvvний нvдэнд сандарч зовсон байдал илрэхэд Ольга юу ч хэлэлгvй тvvний эрхтэнийг гараараа барьж байгаад зөв чиглэлд нь зөөлхөн чиглvvлж өгөв. Петр урагш тvлхээд Ольга руу тултал оруулахад тэрээр дуу алдаж, бачуухан хэлvvгээрээ залуугийн эрхтэнииг чангахан барив. Петя багшийнхаа гуйлтыг санан байж нэг хэсэгтээ огт хөдлөлгvй байж байгаад дараа нь зөөлхөнөөр цохиж эхлэхvйд тэрээр хөлөөрөө нурууг нь ороогоод цохилт бvрийд урагш хойш хөдлөн дэм болж байхдаа улам бvр чангаар дуу алдаж, нvvр нь улайж хамаг биеэр нь хөлс бурзайв. Тэр чигээрээ урсаж байгаа эмэгтэйн дотор дун удаахан хөдлөж байхдаа Петр улам бvр дур тавих дөхөж, хөдөлгөөнийхөө хэмнэлийг улам бvр тvргэсгэхийг хvсэх авч эхлээд Ольгаг дур тавиулахыг хvсэв. Ахиад хэдэн удаа хөдлөөд Ольга чанга гэгчийн дуу алдаад, бие нь чичирхийлж, хумс нь Петягийн нуруунд шигдэж, хөл нь бvсэлхийгээр нь чанга гэгч нь хавчихад Петягийн амьсгаа нь дээрдэж, Ольгагийн хэлvvний булчин улам чангарч, эрхтэнийг нь улам бvр чанга хавчихад тvvнд өвдөлт мэдрэгдэж эхлэв. Ахиад хоёр удаа хvчтэй татвагасхийгээд Ольга хөдөлгөөнгvй болов.
-За, одоо миний ээлж хэмээн Петр өөртөө хэлээд пvрш мэт хурдан хөдлөж эхлэв. Хэлvvний хана улам бvр давчуу, хавчгар болж буй нь залууд vгээр хэлшгvй сайхан мэдрэмж төрvvлж, ахин минут хэртэй эрчимтэй "хөдөлмөрлөөд" Петр Ольгагийн дотор vрийн шингэнээ буудуулж, тамирдаж туйлдаад тvvний дээрээс унаад өгөв. Ольга нууц амрагаа хөлөөрөө тэвэрсэн хэвээр хэвтэж байгаад тvvний уруул, хvзvvг vнсэж, vсийг нь илбэж байлаа. Эцэст нь Петр арай гэж ухаан ороод эрхтэнээ сугалж аваад тvvний гоолиг сайхан биеийг тэврэн хажууд нь хэвтлээ. Ийм маягаар тэд цаг гаран хэвтэж, бие биендээ энхрийхэн vгс хэлж байлаа. Дараа нь босч хамтдаа шvршvvрт орцгоов. Удирдагч багшийнхаа биеийг савандаж байхад нь тvvний болдоггvй бор ахин гантайн босч ирэхэд тэрбээр тvvнийг санаандгvй байхад нь араас нь хийж орхив. Ольга гэнэтийн явдалд цочоод тvvнээс холдохыг оролдсон авч Петр тvvнд ингэх боломж олгосонгvй, ташаанаас нь барьж байгаад хvчтэйхэн нэгэн хэмнэлээр бvлж байгаад огцом сугалан авч Ольгаг эргvvлэн өөдөөсөө харуулж байгаад гэдсэн дээр нь vрийн шингэнээ цацаж орхилоо. Дараа нь өөрөө явган сууж байгаад дөнгөж сая эрхтэнээ шургуулсан тэр газарт хэлээ оруулав. Минут ч бололгvй Ольга дуу шуутайгаар дур тавиад бvр тамирдаж орхиод онгоцон дотроо суув.
Дараа нь тэд цай ууцгааж, сая болсон зvйлийн талаар удтал ярилцсаны эцэст Ольга Степановна энэхvv туршилтаа vргэлжлvvлэх санал гаргав. Учир нь тvvний хэлж байгаагаар нөхөрт гарсанцагаасаа эхлэн тэрээр хөлөө алцайлгаад тэнгэр ширтэж хэвтэхээс өөрийг vзэж мэдрээгvй тул одоо бvхнийг амталж vзэхээр шийдсэнээ хэлэхэд ийм сайхан санал хvлээж авсан Петр татгалзаж чадсангvй. Дараа нь Ольга нvцгэн хэвээр тvvнийг vvдэнд гаргаж өгөхөд Петр салах ёс гvйцэтгэж, тvvний хөхийг vнсээд гэр рvvгээ явлаа. Зам зуураа тэрбээр удирдагч багштайгаа уулзах дараагийн болзоо ямар байхыг төсөөлж, тvvнтэй уулзах нь цаашид таагшй байхгvй нь гэдэгт ихэд баярлаж байлаа. Ингээд тэс ондоо тvvх эхэллээ.