шиг бүсгүй л дээ. Байгалиад бурхан бүгдийг өгсөн гэхэд үнэхээр эргэлзэх юм байхгүй. Нуруу туруу, нүүр царайнд өөлөх зүйл үгүй. Харин төрөлхийн бор авай. Ер нь бор хүүхнүүд сүүлийн үед өнгөлөгт тооцогдох болсон нь бараг үнэн байх. Одоо “Зуун айл”-даа зүгээр л нэг амьдарч байгаа эмэгтэй. Монгол Гуравдугаар сургууль төгссөн хэмээн таньдаг, мэддэгүүд нь ярихаас цаашгүй. Өөрөөр хэлбэл, тэгтлээ нэг их нэрд гараагүй бас ч гэж даруухан талдаа нэгэн гэхэд болно. Харин “явах”-аа хүрвэл ч явсан шиг явна даа. Яагаад тэгэх болсныг нь яв цав тайлбарлах боломжгүй.

Харин хойшоо/Орос/ нэг яваад хоёр, гурван жил болоод ирэхдээ хачин болчихсон байсныг мэдэх нэг нь ярьдаг. Түүнийг “үзсэн” барьсан гэх нөхдөөс хамгийн магадлалтай нь Хадаа гэх дөчөөд насны эр. Хадаа тэрүүхэндээ нэг РС тоглоомын газар ажиллуулдаг бөгөөд ганцаар сууж бүр залхаад, нэг удаа ажилтан авахаар зарын сонинд зар өгчээ. Маргааш нь хар үүрээр шахуу утас нь дуугарчээ. Яаран сандран утсаа чагнавал их л уяхан ялдам хоолойгоор “Зарын дагуу ярьж байна” гэсэн байна. Ажил байдлаа товч танилцуулаад ирж уулзахыг хэлжээ. Яагаад ч юм Хадаагийн чихэнд их л урин тачаангуй дуу хадагдчихаад болсонгүй. Болзсон цагтаа, санаандаа нэг их юм бодолгүй ажлын байрандаа хүлээж байжээ.
Хаалга тогшвол бусдын л адил “Ор оо” гэсэн байна. Хаалга аяархан онгойхуй дор “Гал хүүхэн галзуу улаан хувцастай” гэдэг шиг өрөөгөөр нэг түүдэг дүрэлзэх адил улаан даашинзтай өндөр бор бүсгүй асан дүрэлзсээр ороод иржээ. Ажилдаа ч тун давгүй нэгэн байж. Компьютерийн мэдлэг сайтай нь тустай байлгүй яахав. Хэд хоног ажиллахдаа үнэнч шударгаа ч харуулжээ. Мөнгө, төгрөг шамшигдуулна гэж байхгүй. Хууль дүрэм сахихдаа ч гаргуун аж. Өглөө цагтаа ирээд орой цагтаа явах нь мэдээж. Алдаа огт гаргалгүй ажиллах нь Хадаад ч ихэд таалагдаж байв. Хааяа ярилцах хэрэг гарвал дарга, цэргийн ёсоор ярьдаг байв. Тэр нь ч ойлгомжтой.
Удирдлага хүн юуны туханд хүрэлгүй ажилтантайгаа “Би, чи” болоод байх ёсзүйд тийм ч сайн биш гэдэг нь ч үнэн бөлгөө. Анхнаасаа садарлаад эхэлбэл ер нь юу болдгийг тэр хоёрын хэн хэн нь мэдэлгүй яах билээ. Тэгээд л хэн хэн нь хил хязгаараа барьсхийж ажилласан нь мэдээж. Ингэж байтал долоодугаар сар гарч Улсын их баяр наадам ч дөхөөд иржээ. Баяр наадмын яриа болохын өмнөхөн гэр бүлийнхээ талаар тун санамсаргүйгээр бие биенээ бараг тандсан гэхэд болно. Эхлээд Байгалиа ам нээсэн нь мэдээж. “Та л ажилдаа их санаа зовох юм. Өөр хүн байдаггүй юм уу?” гэчихжээ. “Ганцаараа л зүтгэх юм даа. Эхнэр арван жилийн сургуульд багш болохоор зав зай нь гардаггүй юм. Охин оюутан, тэгээд ч заваар нь суулгах гэхээр энд тоглогчдын дийлэнх үеийнх нь банди нар болохоор үгэнд нь орохгүй, дээрэлхэж ч мэднэ” гэх маягийн юм ярьжээ. Ингээд Хадаа ч хариу асуухаа мартсангүй. “Ингэхэд чи хэнтэйгээ амьдардаг юм бэ? Оройн хоол, унд хийсэнгүй гэх яриа гарч байна уу?” гэв. “Өө, тэр тал дээр санаа зоволтгүй. Ээж, хүүтэйгээ гурвуулаа байдаг даа. Ээж харьцангуй ануухан болохоор түүртдэггүй ээ. Хүү маань арван настай тул эмээгээ бараадаад болоод л байх юм” гэсэн нь “Би эрх чөлөөтэй хүн” гэх адил сонсогджээ. Ингэсээр байтал наадам ч болов.

-За, хө. Наадмаар гурван хоног амарна. Чи яаж наадах гэж байна хэмээн Хадаа сонирхжээ.  
-Надад төлөвлөсөн юм алга. Бараг гэртээ наадах биз гэжээ.
-Хэрэв тийм бол хамт наадах уу? Энэ жил манай сумын ойтой. Хэнтийн Дадалынх. Сайхан наадам болдог юм. Буриадуудын галын наадам үзсэн үү? Ёохор хатираад л, шөнөжин дуулаад, уучихна шүү дээ гэж ирээд л сонирхлыг нь сэргэтэл ярьсан байна.
-Өө, яасан гоё юм бэ? Би хөдөөгийн наадам огт үзэж байгаагүй. Их л сайндаа Төв цэнгэлдэхийг л тойрдог юм гэж ирээд л ярьсан нь мэдээж.
-Тэгвэл хоёулаа хамт наадамлая л даа. Ямар унаагүй гэх биш. Манайхан хотоос гарах дургүй. Эхнэр, охин хоёр авынхаараа очно биз. Харин чи гэрийнхнээсээ зөвшөөрөл авчихад л болох нь тэр. Маргааш үд дунд гарахад амжаад л очно доо гэжээ.
-Зөвшөөрөлсөөд ч байх юу байхав. Баярын идэх, уух юмных нь мөнгийг орхичиход л болно гэсэн аж.
-Өө, түүнд санаа зовох юу байхав. Цалингаа чи өөртөө зориулна биз. Цаад хоёрт чинь 200 мянган төгрөг байхад болно биз дээ хэмээн гар татахгүй зан гарчээ. Ингээд бүх юм “Окей” нь мэдээж.

Мань хоёр тохироод маргааш нь хөдлөх болжээ. Бүх юм сэтгэлчлэн бүтсэн гэхэд болно. Хадаа аянд бараг шөнө дөл болтол бэлджээ. Машинаа бэлдэх, замын зүйл зохицуулах гээд юу эс тохиох билээ. Гэрээс бараг гардаггүй нөхрөө нутагтаа очиж наадна гэхэд эхнэр нь ер хорьсонгүй. Тэгэх ч хэрэг байсангүй. Урьд нь янз бүрийн зан гаргаж байгаагүй болохоор сэжиглэх барих юм байсангүй. Байгалиа ч яахав, бараг сул чөлөөтэй нэгэн тул асуудал байсангүй. Тохирсон цагтаа уулзаад хөдөлцгөөв. Байгалиа бүсгүй хүн тул нүдээ бүлтэртэл гоёсон нь мэдээж. Тэнд очоод өмсөх хувцсаа ч бэлджээ. Хадаа харин тэгсэнгүй. Аян замаа бодсон уу, ая тухтай байя гэж бодов уу биеийн тамирын хослол өмсчээ. Хөлдөө мэдээж салхи савир орохоор нүх сүвтэй пүүз угласан байлаа. Замын хүнсийг замаас базаажээ. Зам хар тул сүнгэнүүлэн, завандаа өдрийн цай цуу уусан шиг явцгаалаа. Нэг л мэдэхүй Дадал сумын төвд хүрч ирсэн байв. Зочид, төлөөлөгчдийг сургуулийн дотуур байранд хүлээн авахаар тохижуулсан нь илт. Тэр хоёр амрыг бодон нэгдүгээр давхрын булангийн ганц өрөөг авчээ. Зурагт, хөргөгч гээд байхгүй юм алга.

Амьхандаа люкс өрөө бололтой. Ундаа зундаахнаа хөргөгчид нь хийгээд оройн хоол идэхээр гал тогоонд нь очжээ. Ёстой юу хүссэнээ л идэж, ууж болохоор байлаа. Холын улс болоод ч тэр үү, хорхгоор ядаргаагаа тайлах нь дээр гэж үзжээ. Энэ хүртэл явахдаа тэр хоёр бараг бүрэн ойлголцсон гэхэд хилсдэхгүй. Ганц ортой өрөө авахад асуудал гараагүй нь ч тэгж бодогдуулж байгаа биз. Оройн хоолондоо орсон хоёр амрахаар шийдсэн нь мэдээж. Гэхдээ бас зүгээр байсангүй. Хоолны даруулга, аяны хундага тулгахаа яахин мартах билээ. Сүүлийн үед ихэд моодонд орсон “Экс” цагаан архи, таван литрийн шар айраг гарган ширээнээ өржээ. Хундага тулгахаас огт цэрвэсэнгүй. Харин ч орон дээрээ зэрэгцэж суугаад хундагаа тулгацгаав. Байгалиа хатуу юмнаас нэг их цааргалахгүй аж. Тулгасан архиа уучихжээ. Ингээд хөргөгчөөс дөнгөж сая гаргасан хүйтэн шар айргаар даруулсхийн шимэв. Ярианы сэдэв мундах биш. Маргаашийн баярын талаар ярилцаж байлаа. Байгалиа бусад бүсгүйчүүдийн адил бөх гэхээс илүү морь бага сага ч болов үздэг шинжтэй байлаа. “Энэ сумынхан морио хаана уралддаг юм бол?” гэх үгээс нь тэр бүхэн илт байлаа.  Морио нэлээд зайтай уядгийг Хадаа хэлээд хамт үзэхээ ч ярилаа. Тэгсхийгээд хажуулдах нь зүйтэй гэж бодсон Хадаа “За, чи эмэгтэй хүн байна даа. Ороо засчих даа” гэжээ.

Байгалиа сурмаг нь аргагүй босоод орыг тэрүүхэндээ их л эротик маягтай хагас сөхсөн янзтай, хөнжлийн буланг дэлгэсхийн орхижээ. Ядарсан хийгээд яарсан Хадаа хувцасаа бараг тайлаад чулуудчихсан гэхэд болно. Мэдээж, тэр түрүүлээд оронд оров. Энэ бүхнийг хүлээж байв уу гэлтэй Байгалиа босон гэрэл унтраагаад сарны гэрэлд тайчиж эхлэв ээ. Цонхоор тусах сарны гэрэлд бүсгүй хүн тайчих шиг урин тачаангуй юм хаана байх билээ. Хадаагийн зэвсэг хатуурахын дээдээр хатуурч, боссон нь өөрт нь чинэрсхийн мэдэгдэж авай. Бүхнийг урьдчилан тооцсон Байгалиа гуйлгаж, түйлгэсэнгүй бүхнийг тайлаад сандал дээр эвтэйхэн тавьсанаа аяархан, мөлхөх мэт орж ирэв ээ. Амьсгаа нь нэлээд дээрдсэнээс үзэхүл харин ийм ажлаас жаал хөндий байсан нь илт. Түүнийг түр тайвшруулахын тулд Хадаа шууд өдөж хоргоосонгүй. Байгалиа анх эрийн өвөрт орж байгаа биш, тэгээд ч бусдаас нэлээд тачаангуй учраас дотроо ихэд хүсэмжлэн байв. Тэр бүхнийг мэдэрсэн Хадаа тэгсхийгээд хажуулдан Байгалиаг харжээ. Тэр ер бусын хөөрхөн бас тачаангуй харагдана. Өдөржин ажиж явсан тонтгор өгзөг нь тонтолзоод байгаа мэт сэрэл төрөхүй дор нэг гараа өөрийн мэдэлгүй хэвлий дээр нь тавих гээд умдаг орчим нь дарчихжээ. Байгалиа огт эсэргүүцсэнгүй, харин ч өөрт нь наалджээ. Эхнэрээсээ өөр эмэгтэйтэй нэг оронд оролгүй удсан тул Хадаагийн адгуусан тачаал нь бадарчээ. Яах ийхийн зуургүй хумиад, дуу алдуулан дороо хийгээд авчээ.

Дуу алдалтын хувьд санаатай, санамсаргүй хосолмол гэдгийг Хадаа яахин мэдэх билээ. Харин Байгалиа өөрийн мэдэлгүй янаглан орилсон нь тэр бүлгээ. Нэг мэдэхэд Хадаа аль хэдийнэ хоёр хөлийнх нь хооронд орон алцайлгаад дараад авчээ. Хамаг жингээрээ дарахын сацуу уруул, амыг нь озон, үмхэлж байлаа. Яг одоо болох, болохгүйн асуудал байхгүй юм. Өөрөөр хэлбэл, зөвхөн эзэмдэх, эзэмдүүлэхийн асуудал л ундарч байлаа. Хадаа хэдий дөч хүрч байгаа ч бэлгийн чадавхиар гучтантай үзэхүйц эрүүл саруул эр гэдгийг хэлэх хэрэгтэй. Байгалиаг хүзүүгээр нь тэврэн хоёр гараа холбон, ямар ч хөдөлгөөнгүй болгож аваад санаа нь амарсан гэхэд болно. Одоо ганцхан зүйл үлдсэн нь агтаа угт нь тултал углаад авах байв. Хадаа яагаад ч юм энэ удаа Байгалиад ханджээ. “Байгалиа, миний юмыг хийгээд өгөөч” хэмээжээ. Байгалиа тэрийг чадалгүй яахав. Юмыг нь атгаад толгойгоор нь “цэцгийн дэлбээ”-гээ ярахуй Хадаа ганцхан түлхэлтээр бараг аарцагт нь тултал хийж орхив. Байгалиа бүхий л бүсгүйчүүдийн адил дуу алдаад чимээгүй болж орхив. Хадаа аажуухан балбаж гарлаа. Хэн бүхний хийдэг тэр л юм хэвийн үргэлжилж байлаа. Эр нь зөөлөн амьсгаадаад л, эм нь яруухан гиншисхийх нь хэн хэнд нь тааламжтайн шинж билээ. Хадаагийн хувьд хэт хурдан ч бус бас удаан ч биш тавьдаг зантай. Тэр нь ихэнх бүсгүйчүүдэд таатай байх нь гарцаагүй л дээ. Байгалиа их л биеэ барьж байгаа нь мэдрэгдэж байсныг нуух юун. Эр хүнтэй, тэр дундаа өмнө нь тэгж байгаагүй нөхөртэй анх сексдэхдээ эмэгтэй хүн хэт санаачлагатай, тачаангуй байхыг тийм ч сайн гэдэггүйг тэр мэдэхтэйгээ л дээ. Гэхдээ л бие махбодын хийгээд сэтгэцийн гаралтай ассан дур хүсэл, шунал тачаалыг яалтай. Хадааг зөрж тас тэврээд ухаанаа тавьжээ. Нэг мэдэхэд Хадаа “Байгалиа, хэлээ өг л дөө. Хэлээ өгөөч дээ” хэмээн гуйж авай. Тачаадсандаа болоод түүнийг бараг мартсанаа сая санав бололтой. Нарийхан ягаан хэлээ аманд нь хийж орхижээ. Хадаа мунагтсандаа хэлийг нь бараг ховх сорох шахсаныг өгүүлэх юун.

Өвдсөн, тачаадсан хоёр нь зэрэгцсэн Байгалиа тэрүүхэндээ гүү мэт унгалдаад сул гараараа Хадаагийн хавирга руу өчих мэхэнд орсоноо хүлээх жүдогийн тамирчин шиг нүдэж байв. Хадаа хэт тачаадсандаа болоод түүнийг анзаарах сөхөө байсангүй. Тавих, тамшаалахын түүс болж асан нь мэдээж шүү дээ. Таг хөдөлгөөнгүй гиншин хэвтэх Байгалиаг дарсан Хадаа хэд зэрлэг хөдлөөд хамаг юмаа салтаа, саамаар нь савиртал асгаж орхижээ. Түүний хуухнагт нэлээд юм хуримтлагдсан байсныг хэлэх юу билээ. Ёстой л садартал нь тавина гээч болжээ. Хамаг бие нь хөлөрсөн хоёр амьтан хөнжлөө тийрч хаяад “Ёолон” хэвтэцгээж байлаа. Хадаа яагаад ч юм өөрийн мэдэлгүй “Бурхан минь” гэчихжээ. Машид сайхан санагдаж, таашаагдсаных буй за. Тэр зүгээр ч нэг тэрийж хэвтсэнгүй. Байгалиагийн хаа тааралдсан газар нь уруулаа хүргэж байв. Үнсэж, үнгэлж сүйд болохгүй ч долоохчоон аядан нэг тиймэрхүү, албадмал маягтай тэгснийг нь өрсөлдөгч нь харин анзаарсангүй бололтой. Анзаарсан ч Байгалиа бяцхан юман дээр буурь алдахгүй болсон туршлагатай бүсгүй нь мэдээж. Бүхнийг дотроо тээгээд өнгөрчихтэйгээ л дээ. Ер нь сексийн үед янз бүрийн авир гаргах дэмийг ч гадарлахтайгаа л даа. Хэзээ гэдгийг нь зөвхөн донжийг нь олж байж хийвэл секс маш тааламжтай өрнөдгийг тэр мэдэлгүй ч яах билээ. Ам нь цангасан хоёр цэвэр усыг харин ч нэг балгах шиг болжээ.

Сексийн дараа эр хүн, азарган тахиа хоёр шиг уйтай амьтан энэ хорвоод үгүй гэдэг шиг тавьж амсхийсэн Хадаа түр амрахыг чухалчилжээ. Харин хагсаа нь түр цочирсон Байгалиа тэрүүхэндээ тонгочих ажээ. Гэхдээ Хадаагийн хувьд тийм ч яадгаа алдчихаагүйг бас хэлэх хэрэгтэй. Тэр нь тодорхой болов. Үзэсгэлэнтэй сайхан, залуухан бүсгүй өвөрт чармай нүцгэн хэвтэхэд ноцож, ноолж чадахгүй бол ёстой хохь чинь болох байлгүй. Цэв хүйтэн шар айргаар цангаагаа тайлаад, хөлс нь чийхарсан Хадаа дотроо “Чамайг өнөө шөнө ёстой болгож тавина даа” хэмээн бодмоглож байв. Харин Байгалиа “Энэ ер нь хэр чалхтай эр юм бол? Ганцаараа байхад гайгүй ч нэг ингэчихээр миний дур хүсэл дарагдана гэж бараг байхгүй дээ” гэх шүү юм бодож авай. Тэр үнэхээр сексийн дур хүсэл нь оргилсон бүсгүй гэдгийг Хадаа яахин мэдэх билээ. Ихэнх бүсгүйчүүд хэд хэд балбуулахаараа “Одоо больё оо, Жаахан амрая л даа” гэдэг нийтлэг шинжтэй бол Байгалиа бүр улангасдаг донтой билээ. Өөрөөр хэлбэл, яг одоо Байгалиагийн дур хүсэл асч эхэлж байлаа. Хадаагийн хувьд ч сэрэл нь сэргэхээр бэлэн болж байлаа гэхэд хилсдэхгүй. Хадаа яг энэ мөчид байрлалаа нэг сольдог юм бил үү гэж бодсоноо, одоохондоо азная. Жаал ядарсан үед болох биз хэмээн шийджээ. Сэргэр хөхтэй сайхан цээжийг нь даран, ухаа ягаан уруулыг нь озон тачаадах сайхныг төсөөлөн хэвтэж авай.

Зүүн гарынхаа алгыг Байгалиагийн хонгон дээр тавив уу, үгүй юу огло харайх нь холгүй өндөсхийгээд өөрийг нь налаад авлаа. Түүний энгэр заамаас тэр гэхийн тэмдэггүй тансаг сайхан үнэр ханхлах ажээ. Тийм үнэр тачаалыг туйлд нь хүргэдгийг эрчүүд юу эс андахав. Болдоггүй бор нь ч санасныг бодоход тэгтэл зовоох шинж алга. Аль хэдийнэ сэржээ. Эхнэр дээрээ бол ч ёслох төдий болоод унтардаг юм нь энэ удаа “унтах”-ыг бараг мартсан гэлтэй үүр цайтал босох нь уу гэмээр чангарчээ. Хадаагийн жинхэнэ азарган тачаал хөдөлсөн тул Байгалиаг бараг базаад дороо хийж орхилгүй яах вэ. Юмаа углахын зовлон байсангүй. Хоёр хөлийг нь тэлсхийгээд, барьж тэмтрэлгүй, байгалийнхаар нь явуулж орхитол нэг бүлээн, зөөлөн юм руу пүлхийгээд орох нь үгээр хэлэхийн аргагүй таатай бүлгээ. Яг үүнийг л хүлээж байсан мэт өрсөлдөгч нь өгзгөө дороос нь ивэн хөдөлжээ. Ёстой л орон дээрээс аваад чулуудах нь уу гэлтэй хүчирхэг цохилттой байлаа. Ер нь тонтгор өгзөг хүчирхэг гэдэг үг худал биш бололтой. Хэт хүчтэй цохиод татахад харин нөгөө юм нь сугарчих гээд байх талтай. Гэсэн хэдий ч мань хоёр түүнийг бараг огоорон үзэж тарав. Байгалиагийн нарийхан улаан хэлний амттайг хэлэх үү. Жинхэнэ мансуурам амт гэж үүнийг өгүүлэх биз. Тэр ер бусын гэхээр гиншин тачааддаг бүсгүй байв. Зарим хүүхэн шиг уухилахгүй, хавийн амьтад цочтол орилж чарлахгүй, гэхдээ тэрүүхэндээ тун донжтой авай.

Заримдаа гэнэ гэнэ садист маягийн үйлдэл, хөдөлгөөн хийх нь Хадаагийн сонирхлыг хөдөлгөж байснаа сүүлдээ баахан хар төрүүлснийг ч өгүүлэх хэрэгтэй. Энэ ер нь хэзээ, хаана ингэж сексдэж сурсан юм бол гэх бодол төрүүлсэн нь нууц биш л дээ. Тэгж ч бодуулахаар байсан юм. Тачаалынхаа оргил үед Байгалиа булчинлаг хоёр хөлөөрөө Хадаагийн бүсэлхийгээр ороогоод гачаалдах нь амьсгал боогдуулам хүчирхэг санагджээ. Мөн хуруугаараа нуруу нугасыг нь барин, базлан, маажих нь заримдаа таатай мэт ч үе үе орилмоор өвтгөж байлаа. Гэхдээ мэдээж улаан зулга болгоогүй л дээ. Нурууных нь гол руу уртааш нь хумс, хуруугаараа зуран тачаадах нь сонин бас сайхан ч юм шиг сэрэл төрүүлж асныг нуух юун билээ. Яг тавих дөхөөд ирэхээр хайран санагдсанд Хадаа түр азнахыг түүнээс хүсээд хөдөлгөөнгүй болжээ. Аль болох сексээс өөрийг бодон байж барьж тогтоов. Байгаль ч энэ тал дээр багагүй туршлагатай нь илт байсан юм. Элдвийг асуухгүй, яав, ийв гэхгүй байгаагаас тэр нь харагдана. Хадаа мэдээж давхар бодолтой байлаа. Боломжтой бол хусраагаа гартал цохиж авах. Эс бөгөөс нэг хийгээд авбал энэ мэтээр барьсхийгээд боловч сайтар амтлах. Ер нь эрчүүд залуудаа углахын түүс болдог гэмтэй. Тоог л хөөхөөс чанарын асуудал боддоггүйг эр хүн болгон мэднэ дээ. Харин нас тогтоод ирэхээр амтлахыг, таашаал авч цохихыг эрхэмлэдэг нь ч үнэн гэдгийг Хадаа одооноос л гадарлах болжээ. Нас тогтсон эрчүүдийн энэ чанар залуу бүсгүйчүүдэд ч таашаал авчирдгийг хэлэх хэрэгтэй биз.

Нөхөр нь эхнэрээсээ болж өгвөл ах байхыг монголчууд чухалчилдаг нь ч үүнтэй холбоотой байж мэдэх л юм. Үеийнх нь залуус амиа бодомтгой болохоор залуу бүсгүйчүүд дур ханахыг мэддэггүй явж мэдэх л. Бүсгүйчүүд ихэнхдээ хүүхэд гаргасан хойноо дур ханахыг сая мэдэрдэг гэсэн судалгааны маягтай юм бий. Ингэсхийгээд цохио дахин хүчтэй үргэлжиллээ. Хадаа хоёр хөлийг нь хоёр гараараа сайн алцайлган тэлээд цохихдоо хүзүүг нь үмхлэн таалж гарав. Байгалиа хүзүүндээ бяцхан гижигтэй бололтой тэрүүхэнд нь хавчисхийх амой. Тэгэхдээ дүрэлзсэн их дур хүсэлд хүзүүний гижиг мэт нь дарагдалгүй яахав. Тэд ийнхүү ёстой л тосоо гоожтол сексджээ. Амьдралдаа анх удаа гүнзгий амьсгаа авав уу гэмээр уухилцгаах нь нөр их хөдөлмөр хийсний шинж гэхэд хилсдэхгүй. Тэд мөн л шар айргаар цангаа тайлан амсхийцгээв. Тэд энэчлэн цэнгэснийг товчлох нь дээр болов уу. Байгалиа бэлгийн донтой гэмээр тачаангүйг хэлье. Уусандаа бяцхан халуурсан, бас бага зэрэг цайрсан Байгалиа ийм нэгэн сонин түүх ярьсныг одоо хүргэе. Тэрээр эгчийнхээ урилгаар Санкт-Петербургт гурван жил болжээ. Тэнд нэг их юм эрхлээгүй бөгөөд эмийн сан ажиллуулдаг ганц монгол хүн түүний эгч байжээ. Байгалиа мэдээж хоёр хүүхдийг нь харах төдий. Хүргэн ах нь орос хүн бөгөөд улсад алба хашдаг дунд тушаалын түшмэл юм байна. Байгалиа хааяа эгчийнхээ эмийн санд суух бөгөөд сувилагч мэргэжилтэй болохоор амар байжээ. Оросууд эм авахдаа хэл ам сугалах шахдаг бөгөөд орос сургуульд хэдэн жил сураад орос хэл хэрэггүй болох мэт цаг ирсэнд орхин монгол сургууль дүүргээд Сувилагчийн коллеж төгсчээ.

Багаасаа орос сургуульд явж байсан болохоор дажгүй ярих нь мэдээж. Ингэж явахдаа тэнд амьдардаг Эндрю гэх аварга “хар”-тай танилцсан байна. Тэр нэг хэсэг эм авахаар ирдэг байснаа сүүлдээ бараг Байгалиаг эргүүлдэх болж. Хожим нь ази хүүхэн анхаарал татсан гэж ярьсан нь бий. Африкийн тэр хар дээд боловсролтой, тэнд ажилладаг, оросоор давгүй ярьдаг нэгэн байж. Ингээд нөхөрлөж яваад яагаад ч юм өвөр түрийдээ орчихгүй юу. Тэр “хар” түүнийг ёстой идэж орхисон бөгөөд түүнээс хойш Байгалиа ийм их мунаг нэгэн болжээ. Зуу гаруй килограмм жинтэй тэр нөхөр түүнийг ёстой шалчийтал цохидог байжээ. Хоногт 13-15 удаа хийдэг гэхээр аварга байгаа биз. Нэгэн удаагийн унталтаа ярьсан нь Хадаад үнэн сонин санагджээ. “Эндрю тэр шөнө намайг ёстой алангаа алдсан. Би өмнө нь сексийн амьдралд орсон байсан ч түүнтэй хийсэн шиг тарчилж хонож байгаагүй. Цурам ч хийлгүй, гарынх нь аясаар өнхөрч хоносон доо. Би түүнийг бүр сүүлдээ тариа хийчихсэн юм болов уу ч гэж бодсон. Нөгөө юм нь бараг буугаагүй гэхэд болно. Бараг төө хэрийн юмаа аарцаг руу тултал нь хийчихээд аварга бөгсөөр нүдчихээр ёстой ухаан самуурч, бие бадайрдаг юм байна лээ. Хамаг бие хавтгай болчих шиг санагдсан шүү.

Бүх биеэр хөндүүр болчихдог юм билээ. Бөгсөн бие ч өглөө гэхэд мэдээгүй шахам болчихсон байв. Бие засахаар явахдаа хана түшээд алцаганаад байсан. Хамаг юмыг ёстой өвчин ортол эзэмдсэн байсан даг. Өөрөө кофе л их уудаг юм билээ. Жинхэнэ бразил хар кофе ууж байсан. Би ч түүнээс нь ууж байсан тулдаа тэр шөнийн нойрыг даасан байх. Бие засаад хүрээд ирэхэд л өнөө юм нь аагтаа тултал босчихсон хэвтэж байна ш дээ. Харууд азаарны гэдэг үнэн юм байна лээ. Тариа хийчихэв үү, эм уучихав уу гэж байн байн бодож байсан гэхээр аймаар байгаа биз дээ. Хамаг биеийг бар шиг цоохор болтол шимчихсэн байсан юм. Тэр нь хэдэн өдөр арилаагүй шүү. Бөгсөн биеийн хөндүүр ч хоёр хоносон. Москва дахь монголчуудын уулзалтад оролцоно гээд гэрээс гарсан хүн байдгаараа ядарчихсан ирсэнийг эгч гайхаж л байсан юм. Өнөө юм нь өдөржин углаатай байгаа мэт санагдаад босч, сууж ч болохгүй байсан даа. Түүнээс хойш түүнтэй хэд унтаад сексийн амтанд бүр орчихсон гэх үү дээ. Яг түүн шиг хүнээр тэгж ноолуулмаар болоод байдаг юм билээ. Ер нь ханаж цадахаа мэдэхгүй шахуу. Чамтай одоо ч хиймээр л байна. Аз болоход өөрөө овоо том биетэй болохоор таалагдаж байна. Жижиг эрчүүдтэй хийх сонирхолгүй болсон доо гэж ирээд л сонирхуулжээ. Байгалиагийн бэлгийн донтой юм уу гэмээр секс ийм түүхтэй ажээ.