Үхрээ усалж байсан малчинг зодож амьдаар нь шатаасан ноцтой хэрэг гарсан талаар өмнө нь мэдээлсэн. Болсон хэргийн талаар сурвалжиллаа.

Өнгөрсөн даваа гаригийн өглөө Налайх дүүргийн иргэн 42 настай Ч.Батдэлгэр үхрээ услахаар Баянзүрх дүүргийн XI хороо, Хонхорт байрлах Гоожуурын рашаан хэмээх газар руу явжээ. Налайхын малчид бүгд л хэдэн арван жилийн турш уг рашаанд очиж малаа усалж иржээ. Тэрбээр үхрээ усалчихаад харих гэж байгаагаа 11.00 цагийн үед гэрийнхэн рүүгээ утасдахдаа хэлсэн аж. Энэ үед гурван согтуу нөхөр түүнийг доромжлон зодож, улмаар машиндаа хүчээр суулган хэргийн газраас холгүй байдаг шигүү модтой Бумбат уулын аманд аваачин дахин зодсон байна. Тэгээд машиныхаа хойд талын багаажнаас савтай 4.5 литр шатахуун гаргаж ирж талийгаачийн хувцас дээр нь асган, татсан тамхиныхаа шүдэнзийг шидэж, талийгаачийг амьдаар нь шатаажээ. Түүнийг шатаагаад амьд байхад нь ууланд булж хаяхаар нүх ухаж бэлдсэн байна.

Энэ үед гэмт этгээдийн нэг нь Налайх дүүргийн түргэн тусламжийг дуудсан аж. Тэд хохирогчийг амиа хорлохыг оролдож өөрийгөө шатаасан хэмээн дуудлага өгсөн гэх. Уулын амнаас Налайхын түргэний машинаар талийгаачийг эмнэлэгт авчирсан бөгөөд тэрбээр энэ үед амьд байжээ. Биеийнх нь 80-90 хувь нь түлэгдсэн, хүн харахын аргагүй болсон байж. Гуталтай байсан учраас хөл нь бага түлэгдсэн гэж эмч нар хэлж байжээ. Хохирогч энэ нутагт төрсөн цагаасаа хойш амьдарсан нэгэн. Налайх дүүргийн ууган иргэн учраас хүүхэд хөгшид гээд бүгд анддаггүй байна. Гэвч түүнийг эмнэлэгт авчрахад хэн гэдгийг нь эмч нар таниагүй гэнэ. Эмч нарт юм хэлэх гээд ам нь ангалзаж, нулимс нь урсаж байж. Тэгээд арай гэж "Намайг олон удаа зодсон, жижиг савтай бензин асгасан" хэмээн хэлж амжсан байна. Энэ үед гэмт этгээдүүд эмнэлэг дээр цуг ирсэн бөгөөд тэднийг нууцаар хоорондоо ярилцаж байхад нь нэгэн сувилагч хүүхэн сонсчээ. Тэд хохирогчийн бүтэн нэрийг нь хэлж, улмаар түүнийг эмнэлэгт авчрахгүй, уулын аманд булчихдаг байж хэмээн ярьсныг нь сонссон сувилагч цагдаад мэдээлэл өгч, гэр бүлийнхэн нь энэ хэргийн талаар мэджээ.

амьд байсан ч анхны тусламж авч чадалгүй нас барсан байна. Амьсгал хураахын өмнө ам нь ангалзаж, эмч нарт юм хэлэхийг оролдсоор байсан гэнэ. Эмч нар ар гэрийнхэнд нь талийгаачийн цогцсыг үзүүлээгүй гэсэн. Хүн харахын аргагүй, танигдахгүй учраас харсны хэрэггүй хэмээн хэлжээ. Баянзүрх дүүргийн цагдаа нар гэмт этгээдүүдийг баривчилж, хэргийн газарт үзлэг хийхэд талийгаачийн гар утсыг хагалж эвдлээд чулуун дор нуусан байжээ.

ХЭРЭГ ҮЙЛДСЭН ХҮМҮҮС АЙЛГАХ ГЭЖ ЭНЭ ХЭРГИЙГ ҮЙЛДСЭН ГЭЖ МЭДҮҮЛСЭН БАЙНА

Цагдаагийн байгууллага талийгаачийг Налайхын эмнэлэгт хүргэгдсэний дараа хэргийг шалгаж эхэлсэн байна. Болсон явдлын талаар Баянзүрх дүүргийн XI хорооны байцаагч, дэслэгч Ч.Ганбатаас тодрууллаа.

-Цагдаагийн байгууллага хэргийн талаар хэзээ дуудлага авч, шалгаж эхэлсэн юм бол?

-Энэ хэргийг Баянзүрх дүүргийн цагдаагийн хэлтэс дээр шалгаж байгаад өчигдөр онц ноцтой хүнд гэмт хэрэгт тооцон Мөрдөн байцаах газарт шилжсэн. Хэрэг шалгагдаж байгаа учраас бид мэдээлэл өгөх боломжгүй.

-Хэрэг хаана гарсан бэ. Газар дээр нь очсон биз дээ?

-Эндээс 20 гаруй километр зайтай. Хэргийн талаар дуудлага аваад газар дээр нь бүрэлдэхүүн ирж шалгасан. Энэ үед 16.00 цаг болж байсан байх. Хэргийн үзлэг 18.00 цагт дууссан. Гэмт этгээдүүд "Ганц худаг"-т хоригдож байгаа гэсэн.

-Хэргийг ямар хүмүүс үйлдсэн бэ. Ямар шалтгаанаар хүнийг зэрлэгээр хөнөөсөн юм бол?

-Гурвуулаа Налайх дүүргийн оршин суугч гэсэн. Хоёр нь Төмөр замын IV зөрлөгийн ажилчид юм гэнэ лээ. Ямар шалтгаантай хэргийг үйлдсэнийг шалгаж байгаа учраас бид хэлж мэдэхгүй байна. Анхны мэдүүлэгтээ малаа булаацалдан маргалдаад айлгах гэж байгаад санамсаргүйгээр хэргийг үйлдсэн гэж мэдүүлсэн гэсэн юм.

Хүнийг амьдаар нь шатааж тамлан, нүхэнд булж хаях гэж байсан гэмт этгээдүүд хоёр нь төмөр замын IV өртөөний ажилтан бөгөөд тодорхой албан тушаал хашдаг хүн байсан гэх сураг сонсогдож байлаа. Хэргийн талаар Хонхорын айл өрхүүд мэдээлэл муутай байсан юм. "Аймаар хэрэг гарсан гэж сонссон, нарийн учрыг нь сайн мэдээгүй байна" хэмээн ярьж байв.

ТАЛИЙГААЧ НАСТАЙ ААВ, ЭЭЖЭЭ АСАРЧ, ХАЛАМЖИЛДАГ САЙХАН СЭТГЭЛТ НЭГЭН БАЙЖЭЭ

Талийгаачийг ажилсаг, тусархуу нэгэн гэдгийг нутгийн иргэд анддаггүй аж. Ус зөөгөөд явсан хүний усыг нь дамжлаад хүргээд өгдөг, үг дуу цөөтэй даруухан залуу байжээ. "Хэн нэгэнтэй өс хонзогнох хүн биш дээ, хөөрхий. Ямар хүний мөсгүй нөхдүүд хүнийг тэгж амьдаар нь тамлан зовоож алдаг байна. Монголд битгий хэл, гадаад улс оронд нь ийм аймаар хэрэг гарлаа гэж сонсож байгаагүй юм байна. Хоёр буурлынхаа бүхэл ажлыг хийж, тэр айлыг авч явдаг хүн байсан юм даа" хэмээн нутгийн айлууд ярьж байлаа.

Талийгаач Ч.Батдэлгэр 70 гарсан настай аав, ээжийгээ асарч, хэдэн малыг нь хариулж, хоолыг нь хийж, хог шороог нь цэвэрлэдэг хүү нь байж. Шөнө ч бүтэн унтахгүй эцэг, эхээ тойрч эргэдэг ачтан байсан тухай гэрийнхэн нь ярьж байсан. Хоёр буурал нь хүүгийнхээ үхлийн шалтгаан юу байсан, ямар хүмүүс хүүг нь зэрлэгээр хөнөөснийг мэдэж, зохих шийтгэлээ амсахаас наана амь тасрахгүй хэмээн ярьж байсан. Монгол Улсад малаа хариулаад тайван амьдрах аргагүй болж, хүний мөс чанар ийм аймшигтай болсныг Монгол Улсын Ерөнхийлөгч, Хүний эрхийн байгууллага, хууль хяналтынхан анхааралдаа авч арга хэмжээ авч өгөхийг ар гэрийнхэн нь нулимс дуслуулан хэлж байсан. Талийгаачийн дүү нар настай аав, ээждээ ахыгаа амьдаараа шатаж амиа алдсаныг нь хэлээгүй байна. Сэтгэл санаагаар унаж, бие нь муудах байх гээд "Хүнд зодуулсан" хэмээн нарийн учрыг нь нуужээ. Түүний аав Чулуун гуай "Талийгаач хүү маань архи уудаггүй, бусадтай нийлж гадуур дотуур гардаггүй байсан.Тамхи татдагаас өөр буруу зуршил байгаагүй. Хүүг маань нутгийн иргэд битгий хэл, хүүхдүүд хүртэл андахгүй. Мэргэ төлгөчид үзүүлсэн. Үхэр булаацалдсан юм байна гэж хэлсэн. Хүүгийн маань үхрийг нь хулгайлж авах гээд амийг нь хөнөөчихсөн байх. Даанч яав даа. Одооны хүмүүсийн мөс чанар гэж байхгүй болж. Бусад хүмүүс ч гэсэн хүүхдээ ганцааранг нь малд явуулж болохгүйг сэрэмжлэх хэрэгтэй шүү" гэж захиж байв.